Agenda

Een concertvoorstelling met voordrachten uit de romans Lente, Zomer, Herfst en Winter van de Ali Smith, een van de grootste auteurs van deze tijd. Elk jaar schreef de Schotse Smith een nieuwe roman, die hedendaagse thema’s belicht zoals ecologie, migratie, Brexit en meer. NEuE heeft vier vrouwelijke componisten opdracht gegeven om nieuwe ensemblewerken te creëren, geïnspireerd door de romans. Deze unieke mix van muziek en literatuur is ontwikkeld in samenwerking met het Nationaal Theater.

De muziekgeschiedenis kent duizenden werken geschreven voor speciale gelegenheden. Een brandende liefde, een geboorte, de opening van de Olympische Spelen, een gekoesterde herinnering, of een poes of twee. Groot of klein, serieus of licht: in What I Really Want to Say legden de zes instrumentalisten van het New European Ensemble de bal helemaal bij jullie, het publiek. Aan componisten Elizabete Beāte Rudzinska, Jasper de Bock, Alice Yeung en Hesce Mourits om de mooiste inzendingen om te zetten in klinkende noten. Een concert vol verhalen, wensen, en intenties uit het publiek dus.

Wat heb jij op je hart?

De vermaarde Javaanse zangeres en componist Peni Candra Rini – een van de juryleden voor de Gaudeamus Award 2026 – presenteert haar nieuwe performance The Wheel voor gamelan en in samenwerking met het New European Ensemble. Een 45 minuten durend kamermuziekstuk dat de traditionele Javaanse macapat-cyclus herinterpreteert: elf poëtische liederen in liturgisch Javanees, die de spirituele en existentiële fases van het menselijk leven in kaart brengen.

In plaats van traditioneel repertoire te citeren, deconstrueert en reconfigureert het werk de akoestische spectra van gamelan-instrumenten, hun timbrale DNA combinerend met de klankkleuren van een hedendaags kamermuziekensemble. De resonantie, boventoonstructuren, microtonale en cyclische temporaliteit van de gamelan vormen de generatieve kern van een nieuwe muzikale taal. Een stuk waarin het New European Ensemble je uitnodigt om te durven luisteren en een vernieuwend samenspel te ontdekken.

In 2026 wordt de honderdste geboortedag van Ton de Leeuw gemarkeerd. Tijdens Gaudeamus Muziekweek presenteren het New European Ensemble en The Hague Vocal Ensemble, onder leiding van Angeliki Ploka, een programma waarin De Leeuws opvatting van muziek als rituele handeling centraal staat.

Midare, geschreven voor de Japanse marimbaspeler Michiko Takahashi, is een virtuoze verkenning van het instrument. De titel (‘vrij’, ‘onorthodox’) verwijst naar de open opzet van het werk, waarin uiteenlopende speeltechnieken samenkomen en de grenzen van het uitvoerbare worden opgezocht.

In Invocations staat de relatie tussen tekst, klank en betekenis centraal. De Latijnse teksten zijn voornamelijk ontleend aan de Psalmen en de Missa pro defunctis, en structureren het werk van het De profundis clamavi ad te via het Libera me, Domine naar latere aanroepingen als Miserere mei. Een instrumentale interlude vormt een keerpunt, waarna de Gregoriaanse melodie wordt geïntroduceerd en verder uitgewerkt, met een prominente rol voor zowel koor als solostem. Het werk mondt uit in een afsluitend Amen.

Invocations is opgevat als het derde deel van een trilogie, naast Car nos vignes sont en fleur en And they shall reign for ever (beide 1981). De drie werken zijn verbonden door hun bijbelse teksten en door een gedeelde muzikale benadering, die De Leeuw zelf omschreef als ‘verwijde modaliteit’: een cyclisch gestructureerd klankveld, mede geïnspireerd door niet-westerse tradities zoals raga, maqaam en patet. In deze muziek verschijnt klank niet als louter vorm, maar als drager van een dieper, samenhangend geheel.

In dit theatrale concert brengen musici uit Aleppo samen met New European Ensemble de rijke muzikale tradities van hun stad tot leven. Zij schilderen een nieuw klanklandschap waarin de eeuwenoude stad in beweging komt; uit gebeds- en koffiehuizen klinken eeuwenoude stemmen terwijl auto’s claxonneren en het ruikt naar koffie, peper en kaneel.

A Ticket to Aleppo brengt een warmbloedige muzikale dialoog tussen Arabische en Westerse tradities en toont de vitaliteit van de stad. In dit concert komen de vervoering en spiritualiteit uit Aleppo samen met Westerse klankkleur, harmonie en vorm. Instrumenten als oud, qanun en riq worden gecombineerd met viool, altviool, cello en fluit. 

Gesproken teksten zijn in het engels.

Verzet is meer dan een daad; het is een stem die gehoord moet worden. In de aangrijpende liederencyclus Voices uit 1973 geeft componist Hans Werner Henze het woord aan twintig verzetsdichters uit de hele wereld. Geschreven in de schaduw van de Vietnamoorlog, vormt dit anderhalf uur durende meesterwerk een indrukwekkend eerbetoon aan de menselijke geest. New European Ensemble voert dit actuele werk uit onder leiding van dirigent Carlo Boccadoro, samen met solisten Carina Vinke (alt) en Peter Tantsits (tenor). De instrumentale bezetting is uniek: de musici bespelen naast hun eigen instrumenten gezamenlijk zo’n zeventig verschillende instrumenten uit diverse wereldwijde tradities, van Afrika en Azië tot Zuid-Amerika. Het resultaat is een indringend klanklandschap dat de luisteraar uitnodigt: durf te luisteren, durf te ontdekken.

Henze zelf was een buitenstaander die Duitsland verruilde voor Italië, op de vlucht voor homofobie en de strikte muzikale wetten van zijn tijdgenoten. Hij beschouwde Voices als zijn eigen ‘Lied von der Erde’, met een hoopvol visioen als slotstuk: een precolumbiaans bloemenfeest dat droomt van een wereld in vrede. Dit najaar brengt New European Ensemble deze bijzondere compositie naar het Romaeuropa Festival. Het is een zeldzame kans om een van Henze’s meest beklijvende werken te ervaren, waarin de roep om rechtvaardigheid nog net zo luid klinkt als vijftig jaar geleden.

Pinokkio begint, zoals elk kind, als een onbeschreven blad – in haar geval als een
onbeschreven blok hout. Maar zij heeft nog maar net benen gekregen of ze laat haar vader
Geppetto in de steek en loopt in zeven sloten tegelijk.

Mevrouw van der Vos, Meneer Kats en Meneer Das worden haar vrienden, en hebben
mooie, aanstekelijke verhalen. Maar kan zij deze vrienden vertrouwen? Steeds moet zij
kiezen: lol maken en lekker lui leven of verstandig zijn en hard werken? Een mooi verhaal
opdissen of de lelijke waarheid vertellen?

Van haar vrienden leert Pinokkio de voordelen van liegen tot ze inziet dat zijzelf óók in de
maling wordt genomen.

‘Is het wel waar? Doe niet zo saai!
Lieg tot alles leuker wordt, lieg alles aan elkaar
Lieg los en vast,
totdat het in je straatje past
Lieg de oren van hun kop
met bla bla bla bla bla
Lieg maar, lieg maar, lieg maar!

Met zijn iconische compositie “4’33” nodigde John Cage in 1952 luisteraars uit om aandachtig te luisteren naar hun omgeving en de subtiele geluiden van hun eigen hartslag en ademhaling. Sindsdien daagt nieuwe muziek ons voortdurend uit om de wereld op een nieuwe manier te beluisteren. De Zwitserse componist Jürg Frey creëert werken die de grenzen van het hoorbare verkennen. Zijn composities maken gebruik van spaarzaam klankmateriaal en stiltes, waardoor stilte zelf het onderwerp van de muziek wordt. Het resultaat is een uitnodiging tot reflectie en een vernieuwde ervaring van klank.

Programma:
John Cage – Seven
John Cage – In a Landscape
John Cage – 4’33
Jürg Frey – world premiere (commissioned by NEuE)

Kijk hier naar het NEuE, aan het werk met componist Jörg Frey: